Kadın Hastalıkları Bölümünde Yaşadığım Olumsuz Doktor Deneyimi

Kadın Hastalıkları Bölümünde Yaşadığım Olumsuz Doktor Deneyimi

Özel Ümran Tıp Bulgurlu Hastanesi Kadın Hastalıkları Bölümünde Yaşadığım Süreç. 17 Eylül 2025 ve 26 Eylül 2025 tarihlerinde olmak üzere iki kez Kadın Hastalıkları bölümünde görevli Dr. Zeynep Asil Boran’a muayeneye geldim. İlk gelişim şikâyetlerimi anlatmam, smear ve diğer testlerin yapılması üzerineydi. Bu muayenede herhangi bir problem yaşamadım, yalnızca doktor hanımefendinin güler yüzlü veya sempatik olmadığını gözlemledim. Bunu da kendi içimde sorun haline getirmedim, “Sonuçta bana gülmek zorunda değil, önemli olan şikâyetlerimle ilgilenmesi” diye düşündüm. 26 Eylül Cumartesi günü ise smear ve bazı kan sonuçlarımın kontrolü için geldim. Cumartesi günü tercih etmemin sebebi, sonuçların 10 gün içinde çıkacak olmasıydı ve bu tarih tam olarak 10. güne denk geliyordu. Doktor hanım da bir önceki görüşmemizde cumartesi günü hastaneyi arayıp, eğer kendisi merkezdeyse sonuçları gösterebileceğimi söylemişti. Hastaneyi sabah aradığımda, doktor hanımın 09.00–12.00 saatleri arasında merkezde olacağı ve bu saatler içinde kontrole gelebileceğim söylendi. Ben de saat 11.00’de hastanede oldum. Laboratuvardan sonuçlarımı alıp kadın hastalıkları katına çıktığımda saat 11.20 idi ve doktor hanımı beklemeye başladım. Odaya girdiğimde, doktor hanımı yanında başka bir hanımefendiyle birlikte, “Saat 12’de çıkıyoruz dedik, bu kadar geç gelinir mi? Millet uykusunu alıp geliyor, biz bunları beklemek zorunda mıyız?” şeklinde serzenişte bulunurken yakaladım. Ben cumartesi günü çalışan birisi olduğum için öğle molamdan önce izin alıp gelebildim, bu yüzden saat 11’de oradaydım. Ama ben de aynı şekilde “uykumu alıp gelebilirdim.” Fakat hastanenin belirttiği saat aralığını aşmadım, doktor hanımı bekletmedim. Eğer bundan rahatsızlık duyuyorsa bunu hastane yönetimiyle görüşebilir; ben hasta olarak oraya azar işitmeye gelmedim. Sonrasında elimdeki sonuç kağıtlarını aldı, yüzüme dahi bakmadan bir şeyler yazmaya başladı. Henüz 10 saniye bile geçmeden (ki odada kamera varsa bu gözlemlenebilir, ben buna tamamen izin veriyorum) telefonunu açtı. Telefonda konuşurken bana dönüp, “Tatlım burada işaretlediğim testleri sen git bir Zeynep Kamil’de yaptır, öyle gel,” diyerek kağıtları elime tutuşturdu. Kulağında telefonla ayağa kalktı ve resmen beni odadan çıkardı. HPV testi ve kolposkopi yapılması gerektiğini söyledi. HPV testini duymuştum fakat kolposkopiyi bilmiyordum, “Acılı bir işlem mi?” diye sorduğumda ise, “Ne acısı ya, kamerayla bakıyorlar işte!” diyerek terslendi. Sanki her gün kolposkopi yaptıran bir hasta gibi küçümsendiğimi hissettim. Kısacası, 26 yaşında anne olmak isteyen bir genç kadın olarak odada yalnızca 10–15 saniye kalabildim ve rahmimde bir sorun olduğunu öğrenmeme rağmen ne olduğunu, ne kadar ciddi olduğunu öğrenemeden çıktım. Çaresizlikle internete yazıp “rahim kanseri başlangıcında görülebilecek bulgular” gibi korkutucu şeylerle karşılaştım. O an yaşadığım korkuyu tarif edemem. Daha da önemlisi, doktor hanım hemogram sonucuma dahi bakmadı. Oysa Ferritin değerim 13–150 ref. aralığında olması gerekirken 4,0 çıkmış. Yani demir değerim ciddi şekilde düşük. Ama belli ki doktor hanım telefondaki konuşmasını daha önemli buldu ve beni bilgilendirmedi. Ayrıca smear sonucumda “epiteliyel hücre anormalliği” ifadesi yer alıyordu. Bir doktorun açıklaması yerine bunu internetten araştırmak zorunda kaldım. Bunun nasıl bir psikolojik yıkıma sebep olduğunu takdir edersiniz. Ben oraya aslında anne olmak istediğimi danışmaya gitmiştim. İlk gelişimde ara kanama şikâyetimden bahsetmiş, doktor hanım bunun doğum kontrol hapından kaynaklandığını ve cumartesi günü geldiğimde ilacı değiştireceğimizi söylemişti. Ancak ikinci gelişimde ne ilacım değiştirildi, ne de demir eksikliğim fark edildi. Sadece rahmimde sorun olduğu söylenip odadan çıkarıldım. O günden beri, “Acaba kanser miyim, anne olabilecek miyim, tedavisi olmayan bir hastalığım mı var?” sorularıyla yaşıyorum. Sessizce odadan çıktım, asla bir saygısızlığım olmadı. Ama bu muameleyi hak etmiyorum. Ben de hizmet sektöründe çalışan biriyim ve insanlara asla bu denli küstahça davranmıyorum. Ne ücret iadesi ne de bir telafi istiyorum. Sadece başka genç kadınların da aynı travmayı yaşamaması için yaşadıklarımı paylaşmak istedim. Doktor hanım belki kendi hayatında sınanmadığı acılardan ötürü bu kadar umursamaz davranıyor olabilir, fakat karşısındaki hastasının yaşadığı psikolojik travmanın büyüklüğünü fark etmiyor.